بنا به عقیده غالب مورخین وجه تسمیه دامغان در زمان اسکندر مقدونی به «هکاتم پیلوس» به این دلیل بوده است که یونانیها وقتی به دامغان رسیدند این شهر را آباد و معمور و پر نعمت دیدند و به همین دلیل آنرا هکاتوم پیلوس نامیدند. چون هکاتوم پیلوس به زبان یوناینی یعنی شهر آباد و از این روست که به صددروازه شهرت پیدا کرده است و مورخ مشهور «مارکوارت» نیز بر این معنا صحه گذاشته است چنانکه نوشته است: هکاتوم پیلوس به زبان یونانی یعنی شهر صددروازه و دامغان را هم به این اسم نام برده اند زیرا از آن محل به قسمتهای مختلف ایرانشهر رفت و آمد می شد. اشکانیان در اوایل حکومت خود مدتی هکاتوم پیلوس را پایتخت خود قرار داده بودند. بعضی از نویسندگان مانند «ساموئل .ک اوی» عقیده دارند که شهر هکاتوم پیلوس را اسکندر بنا نهاده و چنین می نویسد: پارتها به دلیل اینکه در مملکتی فرمان می راندند که هیچگونه وحدت فرهنگی وجود نداشت چون مهجرینی پی در پی مقصدشان ایران مرکزی بود و همین مانع وحدت می شد. خود پارتها یک گروه جدید از مهجرین بودند که به صورت چادر نشین زندگی می کردند و یونانیان از آنها به نام دامعه یاد می کردند.یکی از قبایل دامعه پارنوئی بودند که اینها پارتیان بودند، موسس آنها «اشک» معروف بوده پایتخت آنها هکاتوم پیلوس، می توانست نماد ماهیت حکومت آنها باشد زیرا در اصل یک آبادی بود که در محل تقاطع راهها بنا شده بود و اسکندر آن را به صورت یک شهر یونانی تجدید بنا نمود و پارتها در قرن سوم آن را تصرف کردند، ولی آنچه از نوشته های بعضی دیگر از مورخین و نویسندگان بر می آید اینست که یونانیها زمانی که به دامغان رسیدند آن را معمور و آباد دیدند و دارای عظمت و شکوهبوده و نمی توانسته اسکندر آن شهر را تجدید بنا کرده باشد. محمد حسن خان صنیع الدوله نیز به همین مطلب چنین اشاره می نماید: دامغان نهایت معمور بود و یونانیها این بلد را هکاتوم پیلوس می گفتند یعنی شهر صددروازه و عادت اهالی یونان این بوده که هر شهری در آبادی به اوج و کمال می رسیده آن را هکاتوم پیلوس می نامیدند چنانکه شهر «تب» از مداین مصر نیز به همین اسم منسوب داشتند.دکتر عبدالحسین زرین کوب نیز بر این باور است که : در عهد سلوکی به خاطر گرفتاریهای آنان در نواحی غربی قلمرو خویش و هرج و مرج که به دنبال اعلام استقلال باختر روی داد به اشک دوم اشکانی مجالی داد تا ولایت پرشوه را تحت تصرف درآورد و گرگان و تختگاه آن استرکت را نیز به قلمرو خویش بیافزاید و تا کومسینا که بعدها یک تختگاه شرقی اشکانی ها به نام صددروازه در انجا نام و آوازه ای یافت پیشرفت کند. از مطالب فوق چنین بر می آید که دامغان در زمان اشکانیها نیز از اهمیت بالایی برخوردار بوده و زمانی به عنوان پایتخت اشکانیان محسوب می شده است.